کسی که باا وخنديده ای راازيادمی بری ولی کسی که بااوگريستی راهرگز.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

 

آمده ام بلکه نگاهم کني
عاشق آن لحظه طوفانيام
دلخوش گرماي کسي نيستم
آمده ام تاتوبسوزانيام
خو ب ترين حادثه مي دانمت
خوب ترين حادثه ميداني ام؟

 

 

/ 5 نظر / 2 بازدید
hadi

سلام.............وبلاگت بدک نيست ولی چرا بييننده نداره؟ اگه با تبادل لينک موافقی خبرم کن

hadi

من اصلا اهل کل کل نيستم .......... از مطلب قبل هم زياد منظوری نداشتم...........فقط اگه با تبادل لينک موافقی خبرم کن .............

بهمن

سلام الهه جان. راستش من زياد با جمله‌ی قرمز و تاکيديت موافق نيستم. خيلی مهم هست که آدم با کسی بتون از ته دل بخند و البته اينم شور و دوستی می‌خواد که کسی بتونه با کسی گريه کنه! ... کاش چيزهای قشنگی رو که می‌نويسی می‌گفتی از کجا هستن! من خودم که خيلی دوست دارم بدونم، مرسی. شاد باشی؛ بهمن.

habib

سلام . اگه اين حافظه در پيت درست ياری کنه اين شعر از محمد علی بهمنی بود . زيبا بود . مرسی . به اين ديوونه هم سری بزن . خوشحال ميشه .

مجتبی

تا حالا کسی من رو حادثه ندونسته تا حالا کسی هم برای من حادثه نبوده . نمی دونم چی بگم . . .