بنام اونکه آنقدر آه کشیدم تا تو را برایم فرستاد

 

به تنهایی عادت کرده ام ،

با نوشتن قهر کرده ام ،

کسی را دلبسته نکرده ام ،

چشمانم آبستن درک خوبیهای تو نیست ،

کسی که متهم به دوست داشتن شده من نیستم .

خنده هایت زلالی اشکهای مرا می شوید ،

تو در دادگاهی هستی که متهمش عشق خیالی من به نگاه نافذ توست و جرمم هوسبازی در قلب کوچک توست ،

                   

                        محکومم !

                      محکوم ،

                                          به اینکه تو را نشناختم ...

 

***

 

وقتی سکوت تنهایی ات را در جاده های مه گرفته بی سرانجامم دیدم ، وقتی فریاد بی صدایت را در اوج نیاز شنیدم با خود عهد بستم که هرگز به انتظار طلوعت ننشینم .

 

 

سلام دوستان این هفته به دریانورد تنها سر بزنید : http://sailoretanha.persianblog.ir