بايد براي ماندنم قدري به سختي سر كنم

از زندگي براي خود سهمي دگر پيدا كنم

بايد به غم عادت كنم

يا براي ديدنت ديوار غم رو بشكنم

بايد براي اين جدال راهي دگر پيدا كنم

بايد بمانم و بياي تا دليلي پيدا كنم

 

******

 

گاهي در خلوت تنهاييمون وقتي بارون غم پنجره سكوت خستگيهامونو نمناك ميكنه.

وقتي طوفان بي پناهي داره از پا درمون مياره .

وقتي دلمون زير فشار سختيها به گريه پناه مي بره

شايد وسعت دريا بتونه كمي آروممون كنه

دريا با اون آرامش خيالي هنگامي كه فرياد دردهاش موجي ميشه وهراسون به ساحل پناه مي بره گويي گمشده اي رو ميون صخره ها جستجو ميكنه

شايد غربت و انتظار كوير كمك كنه تنهايي خودمونو فراموش كنيم.

نگاه كوير ترانه بارون رو زمزمه ميكنه

باروني كه زخمهاي كهنه و عميقش رو التيام بده

شايد دريا هيچ وقت گمشدش رو پيدا نكنه

شايد كوير تا هميشه در انتظار بارون زخمهاي جديدتري رو تجربه كنه

ولي قدرتي جادويي اجازه نميده خستگي دريا و تنهايي كوير از پا درشون بياره

نيرويي كه در تلخ ترين لحظات شيريني رسيدن رو به يادشون مي ياره

نيروي عشق