دوستی با هر که کردم خصم مادرزاد شد

                                

                                 آشیان هر جا گرفتم خانه صیاد شد

 

آن رفیقی را که با خون جگر پروردمش

                             

                              چون به کشتن بردنم آن بی وفا جلاد شد

 

 

ما واقعا تا چیزی رو از دست ندیم قدرش رو نمیدونیم. ولی در عین حال تا وقتی که چیزی رو دوباره بدست نیاریم نمی دونیم چی رو از دست دادیم.

 

كاش روياهايمان روزي حقيقت مي شدند
تنگناي سينه هادشت محبت مي شدند
سادگي مهروفا قانون انسان بودن است
كاش قانونهايمان يكدم رعايت مي شدند
اشكهاي همدلي ازروي مكراست وفريب
كاش روزي چشمهامان باصداقت مي شدند
روزي ازغم مي شود ويران دلم اي كاشكي
بين دلهاغصه هامردانه قسمت مي شدند